Στις 11 Μαΐου 330 η ελληνική πόλη – κράτος του Βυζαντίου μετονομάζεται σε Νέα Ρώμη και ανακηρύσσεται πρωτεύουσα της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος αντιλαμβανόμενος τη στρατηγική σημασία της περιοχής για τον καλύτερο έλεγχο της Αυτοκρατορίας αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα από την Ρώμη.

Η νέα πόλη οικοδομήθηκε εξολοκλήρου από την αρχή αποτελώντας ένα εγχείρημα μεγάλης εμβέλειας. Η παλαιά πόλη – κράτος του Βυζαντίου επεκτάθηκε περιμετρικά για να καλύψει τις νέες πληθυσμιακές ανάγκες.

Τα εγκαίνια της νέας πόλης έγιναν στις 11 Μαίου 330 και ονομάστηκαν γενέθλια. Για να εποικιστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα η νέα πόλη στους πολίτες που θα έκτιζαν τις νέες τους κατοικίες παρεχόταν δωρεάν άρτος (panes aedium), ενώ οι ανάδοχοι εδαφών στην περιοχή της Μικράς Ασίας αναγκάστηκαν να οικοδομήσουν οικήματα στην Νέα Ρώμη.

Η επιθυμία των κατοίκων της Αυτοκρατορίας να εγκατασταθούν στη νέα πρωτεύουσα ήταν ιδιαίτερα μεγάλη με αποτέλεσμα τα μέτρα να καταργηθούν και να υπάρξει συνωστισμός εντός των τειχών της πόλης.

Τέλος, παρότι η επίσημη ονομασία της ήταν Nove Roma (Νέα Ρώμη), το όνομα που επικράτησε ήταν Κωνσταντινούπολη προς τιμήν του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)