Στις 29 Απριλίου 1091 διεξάγεται η μάχη του Λεβουνίου ανάμεσα στο βυζαντινό στρατό και τις δυνάμεις των Πετσενέγκων που είχαν εισβάλλει στα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Το 1087 οι Πετσενέγκοι αποφάσισαν να εισβάλλουν από την Μαύρη Θάλασσα με δυνάμεις 80.000 ανδρών καταλαμβάνοντας σημαντικές εδαφικές εκτάσεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι Πετσενέγκοι κινήθηκαν κατά της Κωνσταντινούπολης εκμεταλλευόμενοι την εσωτερική εμφύλια διαμάχη που ταλάνιζε την Αυτοκρατορία.

Ο τότε Αυτοκράτωρ Αλέξιος Α' για να αντιμετωπίσει τη νέα απειλή κατά της Αυτοκρατορίας συμμάχησε με τους Κουμάνους, προσφέροντάς τους σε αντάλλαγμα σημαντικές ποσότητες χρυσού.

Στις 28 Απριλίου 1091 οι δυνάμεις των Κουμάνων ενώθηκαν με τον βυζαντινό στρατό και κατευθύνθηκαν εναντίον των Πετσενέγκων στο Λεβούνιο, που βρισκόταν κοντά στον ποταμό Έβρο.

Την επομένη πραγματοποιήθηκε η ομώνυμη μάχη. Οι δυνάμεις των Πετσενέγκων αιφνιδιάστηκαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Οι ελάχιστοι επιζήσαντες εξανδραποδίστηκαν.

Η νίκη αυτή των Βυζαντινών αναπτέρωσε το ηθικό τους, έπειτα από τη δεινή ήττα που είχαν υποστεί στο Ματζικέρτ το 1071. Τα ευρωπαϊκά σύνορα της Αυτοκρατορίας ήταν πλέον ασφαλή, ενώ τα επόμενα χρόνια ανακτήθηκαν κάποιες σημαντικές κτήσεις στην Μικρά Ασία.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)