Στις 14 Μαρτίου 1489 η Βασίλισσα της Κύπρου, Αικατερίνη Κορνάρο, πουλάει τη μεγαλόνησο στους Βενετούς και αναχωρεί από αυτό. Έτσι ξεκινά η Βενετοκρατία στην Κύπρο, η οποία θα λήξει το 1571 με την κατάληψή της από τους Οθωμανούς.
Οι Βενετοί προχώρησαν στην ανέγερση νέων οχυρώσεων στη Λευκωσία, στην ενίσχυση των οχυρώσεων στην Αμμόχωστο, ενώ Βενετοί αξιωματούχοι τοποθετούνται στις καίριες θέσεις της διοίκησης.
Εντούτοις, η ανακάλυψη του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας από τον Πορτογάλο θαλασσοπόρο Μπαρτολομέο Ντιάζ σε συνδυασμό με την κατάληψη του περιβάλλοντα ζωτικού εμπορικού χώρου από τους Οθωμανούς περιόρισε αισθητά το διαμετακομιστικό εμπόριο της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο και κατ' επέκταση τη σημασία της Κύπρου για τα συμφέροντά της.
Η απειλή για την κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς ήταν ορατή για το λόγο αυτό η Βενετία μετέφερε αρκετούς Έλληνες από την περιοχή της Πελοποννήσου. Η αδυναμία όμως της Γαληνοτάτης σε συνδυασμό με την έλλειψη βοήθειας από τα υπόλοιπα βασίλεια της Ευρώπης δεν μπόρεσαν να ανασχέσουν και να αποτρέψουν την τουρκική εισβολή το 1570.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1570 πραγματοποιείται η Άλωση της πρωτεύουσας Λευκωσίας και ακολουθεί η πολιορκία της Αμμοχώστου που λήγει με την αναγκαστική παράδοσή της ύστερα από 11 μήνες πολιορκίας στις 5 Αυγούστου 1571.
Έκτοτε ξεκινά η οθωμανική επικυριαρχία στην Κύπρο.
(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)
