Στις 5 Σεπτεμβρίου 1568 γεννιέται ο Ιταλός φιλόσοφος Τομάζο Καμπανέλα.

Σε νεαρή ηλικία έγινε μέλος του τάγματος των Δομινικανών μοναχών, το οποίο όμως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αφού εναντιώθηκε στη σχολαστική αυθεντία.

Επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον μελετώντας τα έργα του Πλάτωνα και του Τελέζιο. Η ενασχόλησή του με τη φυσιοκρατική φιλοσοφία σε συνδυασμό με την εναντίωσή του στο δογματισμό του δημιούργησαν αρκετά προβλήματα.

Καταδικάστηκε και αναγκάστηκε να φύγει από τη Νάπολι (1592) και να μετοικήσει σε αρκετές πόλεις (Ρώμη, Φλωρεντία και Πάντοβα). Στην Πάντοβα θα φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο της πόλης.

Το 1593 καταδικάστηκε ως αιρετικός, φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Το 1598 επέστρεψε στη Νάπολη, όπου προσπάθησε να οργανώσει μία επανάσταση με στόχο την επικράτηση των πολιτικών του αξιών, δηλαδή της ενότητας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης. Υποστηρικτές του ήταν κατά κύριο λόγο έκπτωτοι μοναχοί, ληστές και ευγενείς.

Το 1599 συνελήφθη και προσποιήθηκε τον παράφρονα για να αποφύγει τη θανατική καταδίκη. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και υπέστη συνεχόμενα φρικτά βασανιστήρια.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη φυλακή συνέγραψε τα περισσότερα έργα του. Ανάμεσα στην πλούσια εργογραφία του ξεχωρίζουν τα: «Η πολιτεία του Ήλιου» (1602) και «Απολογία υπέρ του Γαλιλαίου» (1616).

Σύμφωνα με τη φιλοσοφική θεωρία του Καμπανέλα τα άστρα, οι πέτρες, τα ζώα και οι άνθρωποι είναι έμψυχα. Πίστευε στην ολοκληρωτική πνευματική και ηθική
χειραφέτηση των ανθρώπων. Σύμφωνα με το φιλόσοφο στην Πολιτεία του Ήλιου, έπειτα από καθοδήγηση των σοφών, η κοινωνία που θα σχηματιζόταν θα ήταν ενιαία και όλα τα αγαθά θα ήταν κοινά για όλους.

Ο Καμπανέλα θα πεθάνει στις 21 Μαΐου 1639.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)