Στις 5 Σεπτεμβρίου 1910 ο Ελευθέριος Βενιζέλος εκφωνεί τον πρώτο του λόγο στην πλατεία Συντάγματος ως Ελλαδίτης πολιτικός.
Στην ομιλία του αυτή ο Κρητικός πολιτικός παρουσίασε τις προγραμματικές του δηλώσεις υποστηρίζοντας μετριοπαθείς μεταρρυθμίσεις.
Κύριο χαρακτηριστικό του προγράμματός του ήταν η προσπάθεια που κατεβλήθη ώστε να εξισορροπηθούν τα συμφέροντα όλων των κοινωνικών στρωμάτων, καθώς και ο εν γένει εκσυγχρονισμός του πολιτικού συστήματος.
Βασικές θέσεις του προγράμματός του υπήρξαν: η επικράτηση της κοινωνικής γαλήνης ύστερα και από τις αναταραχές που είχαν ξεσπάσει και την κινητοποίηση του Στρατιωτικού Συνδέσμου, η φορολογική ελάφρυνση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, ο εκσυγχρονισμός του κρατικού μηχανισμού με κυριότερο απαιτούμενο την αποτελεσματικότερη λειτουργία του, η μέριμνα για τα εξοπλιστικά προγράμματα μέσω των οποίων θα πραγματοποιούνταν οι εθνικές διεκδικήσεις και τέλος η αναθεώρηση του υπάρχοντος Συντάγματος και όχι η ψήφιση νέου.
Παρά την απουσία του κατά την προεκλογική περίοδο, ο Βενιζέλος κατάφερε να εκλεγεί πρώτος βουλευτής Αττικοβοιωτίας.
Μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Δραγούμη στις 6 Οκτωβρίου 1910 και την προκήρυξη νέων εκλογών το κόμμα των Φιλελευθέρων, έπειτα και από την αποχή των φιλοβασιλικών κομμάτων, κατήγαγε συντριπτική νίκη εξασφαλίζοντας 307 από τις 362 έδρες του κοινοβουλίου. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος αναλάμβανε για πρώτη φορά τα ηνία της Ελλάδας.
(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)
