Στις 4 Σεπτεμβρίου 1768 γεννιέται ο Γάλλος συγγραφέας, πολιτικός και φιλέλληνας Φρανσουά Ρενέ Ντε Σατομπριάν.
Θεωρείται ως ο θεμελιωτής του γαλλικού ρομαντισμού ενώ συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους Γάλλους λογοτέχνες και απετέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς μεταγενέστερους συγγραφείς.
Το 1786 κατετάγη στο γαλλικό στρατό και ανήλθε έως το αξίωμα του λοχαγού. Το 1791 ταξίδεψε στην Αμερική, μη θέλοντας να συμμετάσχει στη διαμάχη μεταξύ ριζοσπαστών επαναστατών και οπαδών του παλαιού καθεστώτος.
Το 1792 επέστρεψε συμμετέχοντας με το πλευρό των ευγενών εναντίον του γαλλικού επαναστατικού στρατού με αποτέλεσμα να τραυματιστεί και να μετεγκατασταθεί στο Λονδίνο.
Στο Λονδίνο, το 1797, θα συγγράψει το έργο «Δοκίμιο περί Επαναστάσεων», με το οποίο εκφράζει την άποψη πως τα επαναστατικά ιδανικά είναι χίμαιρες. Το 1800 θα συμφιλιωθεί με το Ναπολέοντα και θα επιστρέψει στη Γαλλία.
Παρά τις εναλλαγές στην εξουσία ο Σατομπριάν διετέλεσε πρεσβευτής σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης ενώ έφτασε έως το αξίωμα του Υπουργού Εξωτερικών.
Το 1824 θα παραιτηθεί οριστικά από την πολιτική και θα αφιερωθεί αποκλειστικά στη λογοτεχνία. Το 1826 θα εκδοθεί το ου έργο «Οι Νατσέ», μία εξωτική και επική σύνθεση.
Το 1802 είχε προχωρήσει στην έκδοση του έργου που του χάρισε ευρεία αναγνώριση το «Πνεύμα του Χριστιανισμού», με την ανάδειξη της χριστιανική θρησκείας πάνω στην τέχνη και τον πολιτισμό.
Το 1809 θα εκδοθεί το έργο του «Μάρτυρες», στο οποίο περιγράφεται η τραγική μοίρα του ελληνικού λαού που βρισκόταν υπό τουρκικό ζυγό.
Ο Σατομπριάν είχε επισκεφθεί την Ελλάδα, το 1806, στα πλαίσια του ταξιδιού που πραγματοποίησε έως τους Αγίους Τόπους. Χάρις το Σατομπριάν δημιουργήθηκε το πρώτο φιλελληνικό κίνημα στην Ευρώπη. Η απελευθερωμένη Ελλάδα θα τιμήσει το Γάλλο λογοτέχνη δίνοντας το όνομά του σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας.
Το 1844 θα κυκλοφορήσει το έργο του η «Ζωή του Ρανσέ» ενώ μετά το θάνατό του θα εκδοθεί η αυτοβιογραφία του «Αναμνήσεις πέρα από τον τάφο», στην οποία περιγράφονται μέσα από την οπτική γωνία του συγγραφέα τα ιστορικά γεγονότα του πρώτου μισού του 19ου αιώνα.
Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της συγγραφικής του τέχνης: ο θερμός πεζός λόγος που κυριαρχούνταν από τις έντονες εικόνες και τη μουσικότητα θα επιδράσουν στη γαλλική λογοτεχνία του 19ου αιώνα και δη στο ρεύμα του ρομαντισμού. Ο Βίκτωρ Ουγκώ μάλιστα συνήθιζε να δηλώνει: «Θέλω να είμαι ή Σατωβριάνδος ή τίποτα».
Ο Σατομπριάν θα πεθάνει στις 4 Ιουλίου 1848.
(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)
