Στις 11 Μαΐου 912 πεθαίνει ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Λέων ΣΤ', γνωστός με το προσωνύμιο Σοφός.

Ήταν γιός του Βασιλείου Α' του Μακεδόνα και της Ευδοκίας Ιγγερινής. Έλαβε επιμελημένη μόρφωση και δάσκαλός του υπήρξε ο Πατριάρχης Φώτιος. Χάρη στην
ευρεία του μόρφωση έλαβε και το προσωνύμιο Σοφός.

Είχε άστατο χαρακτήρα όπως φανερώνει και ο ταραχώδης βίος του. Ανάγκασε σε παραίτηση το δάσκαλό του Φώτιο από τον πατριαρχικό θρόνο για να ανεβάσει στο πατριαρχικό αξίωμα τον ξάδελφό του Στέφανο, νυμφεύτηκε τέσσερις φορές με την τελευταία του γυναίκα, τη Ζωή Καρβωνοψίνα, να του χαρίζει το γιο και μετέπειτα διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο Ζ' τον Πορφυρογέννητο.

Όταν ο Πατριάρχης Νικόλαος Α' ο Μυστικός εξεδίωξε το Λέοντα από τη λειτουργία λόγω του έκκλητου βίου του, ο Λέων τον αντικατέστησε με τον Ευθύμιο, ο οποίος και νομιμοποίησε τον τελευταίο γάμο του Λέοντα.

Στο νομοθετικό σκέλος ο Λέων συνέχισε το έργο του πατέρα του προχωρώντας στη δημοσίευση της «Ανακάθαρσης των Παλαιών Νόμων (887 - 893)» με τον τίτλο «Βασιλικά», σε 60 βιβλία που κάλυπταν το αστικό, το ποινικό και το εκκλησιαστικό δίκαιο.

Ο ίδιος ο Αυτοκράτωρ υπήρξε συγγραφεύς εκκλησιαστικών ωδών.

Στο στρατιωτικό σκέλος κατάφερε να αποκρούσει τις επιθέσεις των Αράβων, δίχως ωστόσο να καταφέρει να τους εκδιώξει από την Κρήτη και να εμποδίσει την
κατάληψη της Σικελίας.

Συμμάχησε με τους Ούγγρους καταφέρνοντας να αποκρούσει τον Τσάρο της Βουλγαρίας Συμεών επεκτείνοντας τα όρια της Αυτοκρατορίας στα Δυτικά έως την Αδριατική και στα Βόρεια ως τη Βλαχία και μέρος της Ουγγαρίας.

Εντούτοις, δεν μπόρεσε να αποκρούσει μεταγενέστερη επίθεση των Βουλγάρων με αποτέλεσμα την απώλεια της Αλβανίας και μεγάλου μέρους της Μακεδονίας.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)