Στις 2 Μαΐου 1933 στα πλαίσια της πολιτικής του «Συγχρονισμού» (Gleichschaltung) το ναζιστικό καθεστώς αναστέλλει τη λειτουργία των εργατικών σωματείων στη Γερμανία.
Με την άνοδο των Ναζί στην εξουσία τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο για τη σταδιακή εγκαθίδρυση του αυταρχικού μοντέλου διακυβέρνησης. Σκοπός της πολιτικής αυτής είναι οι περιορισμό των κοινωνικών και εμπορικών κατά κύριο λόγο σχέσεων, ώστε το κράτος να έχει τον πρώτο λόγο.
Οι Ναζί επιθυμούσαν την προβολή κοινών ιδεών, αξιών και πεποιθήσεων, κάτι που μπορούσε να γίνει πραγματικότητα μέσα από την κατάργηση της ατομικότητας και την καλλιέργεια της συλλογικότητας, μόνο όμως μέσα από ένα κοινό πρότυπο.
Πριν την αναστολή της λειτουργίας των εργατικών σωματείων είχαν προηγηθεί εξίσου σημαντικοί περιορισμοί. Αρχικά περιορίστηκαν οι πολιτικές και ατομικές ελευθερίες, απόφαση που έδωσε το έναυσμα για τη δίωξη των Κομμουνιστών. Ακολούθησε ο «εξουσιαστικός νόμος», με τον οποίο παραχωρήθηκαν οι νομοθετικές εξουσίες στο κόμμα των Ναζί, για να ακολουθήσει η διάλυση των εργατικών σωματείων.
Με το νέο νόμο, το ναζιστικό καθεστώς περιόρισε μία από τις κυριότερες πηγές αντίστασης στην πολιτική του. Τα εργατικά σωματεία στη Γερμανία είχαν εξελιχθεί σε σημαντικές εστίες αντίδρασης κατά των απελεύθερων και απολυταρχικών πολιτικών.
Έτσι, τέλος, οι Ναζί πετυχαίνοντας τον περιορισμό ενός σημαντικού θύλακα αντίστασης κατόρθωσαν να εφαρμόσουν στη συνέχεια ευκολότερα την προπαγανδιστική πολιτική τους και να εδραιωθούν στην εξουσία ως την ολοκλήρωση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας.
(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)
