Στις 27 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την πόλη της Αθήνας στα πλαίσια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, γεγονός που σηματοδοτεί την έναρξη της γερμανικής κατοχής της χώρας.

Η γερμανική επίθεση είχε ξεκινήσει στις 6 Απριλίου 1941, έπειτα από διακοίνωση του Γερμανού πρέσβη στον Πρωθυπουργό της χώρας Αλέξανδρο Κορυζή. Ο Κορυζής απέρριψε τη γερμανική διακοίνωση και τα ελληνικά στρατεύματα ανέλαβαν να αποκρούσουν τη γερμανική επίθεση.

Στο μέτωπο των οχυρών Ρούπελ η ελληνική άμυνα κατόρθωσε να ανασχέσει τις συνεχείς επιθέσεις των Γερμανών, το ίδιο όμως δεν κατέστη δυνατόν κατά μήκος των ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων από τα οποία κατόρθωσαν να εισέλθουν οι Γερμανοί.

Μπροστά στο διαφαινόμενη ήττα και υπό το βάρος της συναισθηματικής φόρτισης, ο τότε Πρωθυπουργός της χώρας Αλέξανδρος Κορυζής που είχε αντικαταστήσει το Δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά μετά το θάνατό του, αυτοκτόνησε στις 18 Απριλίου 1941 για να μην παραδώσει τη χώρα στους Γερμανούς.

Δύο ημέρες αργότερα, στις 20 Απριλίου 1941, ο Στρατηγός Τσολάκογλου υπέγραψε τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας. Στις 27 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα που προήλαυναν από τη Βόρεια Ελλάδα εισήλθαν στην ελληνική πρωτεύουσα καταλαμβάνοντάς την.

Στο μεταξύ η ελληνική κυβέρνηση, τμήμα της πολιτικής ηγεσίας της χώρας και μέρος των ελληνικών δυνάμεων διεκπεραιώθηκαν με τη βοήθεια των Άγγλων στην Κρήτη για να συνεχιστεί εκεί η μάχη.

Στις 20 Μαΐου 1941 ξεκίνησε η μάχη της Κρήτης με την πτώση των Γερμανών Αλεξιπτωτιστών. Οι απώλειες των Γερμανών ήταν ιδιαίτερα σημαντικές, ωστόσο στις 2 Ιουνίου 1941 κατάφεραν να αποκτήσουν τον έλεγχο του νησιού.

Ύστερα , Η κατάληψη της χώρας 18 Οκτωβρίου 1944.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)