Στις 13 Απριλίου 1695 πεθαίνει ο Γάλλος συγγραφέας Ζαν ντε Λα Φοντέν.

Αρχικά ξεκίνησε τις σπουδές του στο κολέγιο της πόλης Ρεν. Ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του διατελώντας επιθεωρητής δασών.

Στη συνέχεια εγκατέλειψε το επάγγελμα αυτό και διήγε τρυφηλή και δαπανηρή ζωή εκμεταλλευόμενος τη φιλοτεχνία ευπόρων φίλων του.

Το 1654 δημοσιεύτηκε το πρώτο του έργο «Ο ευνούχος» που αποτελούσε μία μίμηση του Τερέντιου, ενώ το 1658 ακολούθησε «Ο Άδωνις», μίμηση κατά τα πρότυπα του Οβιδίου και του Μαρίνο.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1669 εκδόθηκαν τα «Ερωτικά παιχνίδια της ψυχής και του έρωτα» που αποτέλεσαν ένα μυθιστόρημα σε πεζό λόγο και στίχους, όπου ο Λα Φοντέν συνδυάζει έξοχα έναν αρχαίο μύθο παρεμβάλλοντας σύγχρονες αναφορές προερχόμενες από το ανάκτορο των Βερσαλλιών.

Ο Λα Φοντέν είχε επιδοθεί σε ενδελεχή μελέτη τόσο των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων όσο και των Γάλλων και Ιταλών συγγραφέων του 16ου αιώνα.

Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο έργο του «Διηγήματα και νουβέλες σε στίχους» (1667 – 1674), όπου διακρίνονται οι επιρροές των Αριόστο, Βοκκάκιου, Μαρό, Ραμπελέ κ.ά..

Το 1668 τα πρώτα έξι βιβλία του έργου «Μύθοι», τα οποία ο Λα Φοντέν αφιέρωσε στο δελφίνο του γαλλικού θρόνου. Στη σειρά αυτή ο Γάλλος συγγραφέας επηρεάστηκε από τον Αίσωπο, το Φαίδρο και νεώτερους συνεχιστές των έργων τους.

Σταδιακά οι αναφορές του στην κοινωνία και την ιστορία παρότι υπονοούμενες γίνονται όλο και πιο συχνές.

Οι «Μύθοι» του Λα Φοντέν αποτελούν ένα εξαίρετο δείγμα της γαλλικής ποίησης του 17ου αιώνα, που ξεχώρισαν για την διεισδυτική κωμικότητα και την παραστατικότητά τους.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)