Στις 7 Απριλίου 529 εκδίδεται ο «Ιουστινιάνειος Κώδικας» (Codex Iustinianus) που αποτελούσε τη σύνθεση και κωδικοποίηση των ρωμαικών νόμων από την εποχή του Αδριανού ως τον Ιουστινιανό.

Ο Ιουστινιάνειος Κώδικας υπήρξε το πρώτο μέρος του συνολικού κώδικα, ο οποίος ονομάστηκε κατά τον 16ο αιώνα Corpus Iuris Civilis.

Εμπνευστής της δημιουργίας του κώδικα υπήρξε ο στενός συνεργάτης του Αυτοκράτορα Τριβωνιανός, ο οποίος επιφορτίσθηκε με το έργο της συγκέντρωσης όλων των ρωμαϊκών νόμων, εγχείρημα που θεωρήθηκε τιτάνιο.

Ο Ιουστινιάνειος Κώδικας χωρίστηκε σε δέκα βιβλία. Μέσα στο έργο αυτό φαίνεται ξεκάθαρα η επιρροή της πολιτικής θεολογίας της Εκκλησίας, καθιστώντας τον κώδικα καταστατική βάση της πολιτικής θεωρίας του Βυζαντίου, όπως αυτή κυρίως αποδόθηκε στα διατάγματα της ΣΤ΄ Νεαράς.

Τέλος, σε πολιτειακό επίπεδο, αναδεικνύεται η θέση του Αυτοκράτορα ως απόλυτου μονάρχη με απεριόριστη νομοθετική εκτελεστική και δικαστική εξουσία.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)