Στις 11 Μαρτίου 1922 γεννιέται ο Έλληνας φιλόσοφος και στοχαστής Κορνήλιος Καστοριάδης.
Σπούδασε νομικά, οικονομικά και φιλοσοφία, ενώ από τα φοιτητικά του χρόνια είχε ενταχθεί στον κύκλο του Αρχείου Φιλοσοφίας, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να συναναστραφεί με πρόσωπα όπως οι Κωνσταντίνος Τσάτσος και Παναγιώτης Κανελλόπουλος.
Το 1937 εγγράφηκε στην ΚΝΕ και το 1941 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Λίγο καιρό αργότερα ήρθε σε επαφή με τον Σπύρο Πρίφτη, έναν εκ των ιδρυτών του ΚΚΕ, ο οποίος είχε διαγραφεί από το Κόμμα με προτροπή του Νίκου Ζαχαριάδη. Έκτοτε ο Πρίφτης έγινε ένα από τα σημαίνοντα πρόσωπα του τροτσικισμού στην Ελλάδα, πείθοντας τον Καστοριάδη να ενταχθεί στο χώρο.
Το 1945 ο Καστοριάδης καταδικάστηκε σε θάνατο εξαιτίας των πολιτικών του απόψεων και της πολιτικής του δράσης και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα για το Παρίσι. Έφυγε μαζί με δύο ακόμη σημαίνουσες προσωπικότητες τον Κώστα Παπαϊωάννου και τον Κώστα Αξελό.
Στη Γαλλία εργάστηκε ως στατιστικολόγος και λίγο αργότερα στον ΟΟΣΑ. Εντάχθηκε στο Διεθνές Κομουνιστικό Κίνημα και πρωτοστάτησε στην ίδρυση του περιοδικού «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» το οποίο ξεκίνησε να εκδίδεται από το 1948 έως το 1966. Το περιοδικό ασκούσε κριτική στα κακώς κείμενα του σοσιαλισμού. Τα άρθρα του Καστοριάδη στο περιοδικό αυτό συγκεντρώθηκαν και εκδόθηκαν σε δύο τόμους: «Η γραφειοκρατική κοινωνία» (1973) και «Η πείρα του εργατικού κινήματος» (1974).
Εμπνευσμένος από το Μάη του'68, συνέγραψε το έργο «Μάης 1968: Το Ρήγμα». Στη συνέχεια ο Καστοριάδης στράφηκε προς του στρουκτουραλισμό.
Το 1970 εξέδωσε τα δύο σημαντικότερα βιβλία του: «Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας» (1974) και «Το σταυροδρόμι του λαβύρινθου» (1977). Στο τελευταίο αυτό έργο ο Καστοριάδης προσπαθεί να διερευνήσει γιατί οι δύο μεγαλύτεροι στοχαστές του Δυτικού Κόσμου, ο Αριστοτέλης και ο Μαρξ, απέτυχαν σύμφωνα με τα όσα πιστεύει ο ίδιος. Τέλος το 1981 κυκλοφόρησε το έργο του «Μπροστά στον πόλεμο», στο οποίο πραγματεύεται το λεπτό ζήτημα των ισορροπιών μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Πέθανε στις 26 Δεκεμβρίου 1997.



