Στις 8 Μαρτίου 1944 ολοκληρώνεται η μάχη της Κοκκινιάς ανάμεσα στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ με τους Γερμανούς κατακτητές και τις δυνάμεις των ταγματασφαλιτών στα πλαίσια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η μάχη ξεκίνησε στις 4 Μαρτίου όταν πραγματοποιήθηκε έφοδος ταγματασφαλιτών και γερμανοτσολιάδων στην πόλη της Κοκκινιάς. Η επιδρομή ανασχέθηκε από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Την επόμενη ημέρα οργανώνεται συλλαλητήριο κατά της εφόδου, ωστόσο πραγματοποιείται νέα έφοδος που αποκρούεται και πάλι.

Στις 6 Μαρτίου οργανώνεται πανεργατική απεργία κατά της δράση των Ταγματασφαλιτών κατά την οποία νεκρώνει το λιμάνι του Πειραιά, λόγω της μεγάλης συμμετοχής σε αυτήν. Έτσι, στέλνεται μία μικρή δύναμη Γερμανών, η οποία διασκορπίζεται έπειτα από λίγο εξαιτίας της αντίστασης και αντεπίθεσης των δυνάμεων του ΕΛΑΣ.

Στις 7 Μαρτίου η μάχη κορυφώθηκε, καθώς οι Ναζί έστειλαν ισχυρές δυνάμεις στην περιοχή. Η μάχη ήταν σκληρή με τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ να πραγματοποιούν ηρωική αντίσταση και το λαό της πόλης να πολεμά με όσα μέσα είχε στη διάθεσή του. Οι Γερμανοί από τη θέση του επιτιθέμενου βρέθηκαν σε αυτή του αμυνόμενου και οχυρώθηκαν μέσα σε ένα σχολείο. Περιμετρικά στην περιοχή περιπολίες των Ναζί ασφαλίζουν το χώρο, ενώ οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ εξαιτίας του αποκλεισμού της πόλης μένουν χωρίς πολεμοφόδια.

Οι Ναζί τα ξημερώματα της 8ης Μαρτίου πραγματοποιούν εφόδους στα σπίτια των κατοίκων αναζητώντας στελέχη του ΕΛΑΣ. Αφού συλλαμβάνονται 300 κάτοικοι της Κοκκινιάς και στέλνονται στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Από αυτούς 37 θα εκτελεσθούν σε αντίποινα για την αντίσταση του ελληνικού λαού.

Μετά τη μάχη της Κοκκινιάς οι Γερμανοί περιορίστηκαν σε μια σκιώδη επικυριαρχία στην περιοχή καθώς ως τις 17 Αυγούστου ουσιαστικά δεν πλησίασαν στην περιοχή, φοβούμενοι λόγω της έντονης δράσης των κατοίκων της.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)