Στις 23 Οκτωβρίου 42 π.Χ. αυτοκτονεί ο Ρωμαίος πολιτικός Μάρκος Ιούνιος Βρούτος.

Καταγόταν από ονομαστή αριστοκρατική οικογένεια της Ρώμης. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός από γονείς και την ανατροφή του ανέλαβε ο θείος του Κάτων ο Ουτικανός.

Υπό την επιρροή του θείου του ο Βρούτος ασπάστηκε τις θέσεις του συντηρητικού δημοκρατικού κόμματος της Συγκλήτου. Νυμφεύτηκε την κόρη του θείου του και εξαδέρφη του Πορκία.

Έλαβε επιμελημένη μόρφωση σπουδάζοντας ρητορική και φιλοσοφία στην Αθήνα. Θεωρούνταν δε ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του αττικισμού.

Το 58 π.Χ. διακρίθηκε ως δημόσιος λειτουργός στην Κύπρο. Ο Βρούτος δε διακρινόταν τόσο για τις στρατηγικές ή πολιτικές του ικανότητες, όσο για το πάθος με το οποίο υπερασπιζόταν τις δημοκρατικές αρχές.

Κατά την εμφύλια διαμάχη μεταξύ Ιουλίου Καίσαρα και Πομπήιου, τάχθηκε με το μέρος του δεύτερου. Μετά την ήττα των Φαρσάλων εγκατέλειψε τον Πομπήιο και ο Ιούλιος Καίσαρ συγχώρεσε την προδοτική του στάση. Σύμφωνα μάλιστα με μία εκδοχή πίστευε ότι ήταν ο πραγματικός πατέρας του Βρούτου.

Ο Βρούτος στη συνέχεια διορίστηκε από τον Καίσαρα διοικητής της εντεύθεν των Άλπεων Γαλατίας το 47 π.Χ.. Ακολούθως διορίστηκε πραίτορας της Ρώμης το 44 π.Χ..

Είτε από βαθιά πίστη στη δημοκρατία είτε από δική του προσωπική φιλοδοξία ο Βρούτος ήρθε σε σύγκρουση με τον Καίσαρα, όταν ο τελευταίος μετετράπη σε απόλυτο δικτάτορα.

Από κοινού μαζί με τον Κάσσιο οργάνωσαν τη δολοφονία του στις ειδούς του Μαρτίου. Η λαϊκή οργή και η δυσαρέσκεια του ρωμαϊκού λαού ανάγκασαν τους Ρωμαίους συνωμότες να εγκαταλείψουν την πόλη και να κατευθυνθούν προς τις ανατολικές επαρχίες και να οργανώσουν εκεί τις λεγεώνες τους για να αντιμετωπίσουν τη δεύτερη τριανδρία (Μάρκο Αντώνιο, Γάιο Ιούλιο Οκταβιανό και Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο).

Νικήθηκαν μαζί με τον Κάσσιο στη μάχη των Φιλίππων και αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει.

Η μορφή του Βρούτου ενέπνευσε συγχρόνους αλλά και μεταγενεστέρους του λογοτέχνες και πολιτικούς.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)