Στις 20 Οκτωβρίου 460 πεθαίνει η Βυζαντινή Αυτοκράτειρα Ευδοκία, σύζυγος του Θεοδοσίου Β'.

Ήταν κόρη του Αθηναίου φιλοσόφου Λεόντιου. Είχε λάβει επιμελημένη μόρφωση. Φημιζόταν για την ευρυμάθειά της και την οξύνοια του πνεύματός της.

Ο θάνατος του πατέρα της θα την φέρει στην Κωνσταντινούπολη για τη ρύθμιση κάποιων περιουσιακών ζητημάτων. Η βασιλική επίτροπος Πουλχερία την επέλεξε για σύζυγο του νεαρού αδερφού της Θεοδοσίου Β'.

Η Ευδοκία, που μέχρι τότε ονομαζόταν Αθηναΐς, βαπτίσθηκε χριστιανή. Χάρη στη μόρφωση και την καλλιέργειά της προκάλεσε αμέσως την προσοχή.

Συνέβαλε τα μέγιστα στην ίδρυση του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης το 425. Ακόμη ενίσχυσε τη θέση του υπάρχου και ποιητή Κύρου ενώ είναι υπεύθυνη για την έκδοση του διατάγματος, σύμφωνα με το οποίο οι αποφάσεις των δικαστών έπρεπε να εκδίδονται στην ελληνική γλώσσα (439).

Επισκέφθηκε τα Ιεροσόλυμα, όπου διέμεινε για δύο χρόνια. Όταν επέστρεψε στη Βασιλεύουσα, ο ευνούχος Χρυσαφιάς είχε αναδειχθεί σε κυρίαρχη φυσιογνωμία κατασυκοφαντώντας την.

Η Ευδοκία αναγκάστηκε να επιστρέψει στα Ιεροσόλυμα, όπου διέμεινε ως το τέλος της ζωής της αφιερώνοντας τη ζωή της και μέρος της βασιλικής περιουσίας σε φιλανθρωπικά έργα. Οι βυζαντινοί λόγιοι αξιολόγησαν με θαυμασμό το πνευματικό της έργο.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)