Στις 16 Οκτωβρίου 1854 γεννιέται ο Βρετανός λογοτέχνης Όσκαρ Γουάιλντ.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και επηρεάστηκε σημαντικά στον τομέα της αισθητικής από τις απόψεις του Τζον Ράσκιν και του Γουόλτερ Πίτερ. Επίσης, ο Γουάιλντ σπούδασε ζωγραφική στο Παρίσι, πόλη την οποία επισκεπτόταν συχνά.
Η ποιητική του σύνθεση με τον τίτλο «Ravena» (1878) θα τιμηθεί με το βραβείο Νιούντιγκεϊτ. Ακολούθησαν φιλονικίες μεταξύ των εκδοτών για το ποιος θα δημοσιεύσει την ποιητική συλλογή με τίτλο «Poems» (1881).
Στη συνέχεια, ο Γουάιλντ ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου έδωσε μία σειρά από διαλέξεις με θέμα τις θεωρίες περί εστετισμού. Το 1882 θα επιστρέψει στη γηραιά ήπειρο και θα εγκατασταθεί στο Παρίσι.
Στις συνθέσεις της περιόδου αυτής ο συγγραφέας θα εγκαταλείψει το ύφος του εστετ και θα επιχειρήσει να μιμηθεί των Μπαλζάκ. Κατά τη διαμονή του στο Παρίσι, ο Γουάιλντ γινόταν αποδεκτός τόσο στα σαλόνια των ευγενών, όσο και στον υπόκοσμο, όπου του άρεσε να αφιερώνει το χρόνο του.
Στο Παρίσι ο Γουάιλντ θα γράψει δύο ρομαντικά θεατρικά έργα, τη «Βέρα» και τη «Δούκισσα της Πάντοβα». Επίσης, έγραψε το ποίημα «Η Σφίγγα». Την επόμενη περίοδο ο Γουάιλντ θα αφιερωθεί στη συγγραφή διηγημάτων τα οποία θα εκδοθούν σε τρία βιβλία: «Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας και άλλα παραμύθια», «Το σπίτι με τα ρόδια» και «Το έγκλημα του Άρθουρ Σάβιλ και άλλα διηγήματα».
Το 1891 θα εκδοθεί σε βιβλίο το μυθιστόρημα «Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι». Ακολούθως, ο συγγραφέας επέστρεψε στη συγγραφή θεατρικών έργων.
Το 1893, ο τρόπος ζωής του θα αρχίσει να του δημιουργεί προβλήματα και να τον απομακρύνει από τα σαλόνια της εποχής. Το 1895 θα υποβάλει μήνυση για δυσφήμηση στο μαρκήσιο του Κουίνσμπερι, αλλά στη δίκη που θα ακολουθήσει οι κατηγορίες δε θα αποδειχθούν και ο Γουάιλντ θα καταδικαστεί για σοδομία και θα εκτίσει ποινή δύο ετών σε καταναγκαστικά έργα.
Το 1898 θα εκδοθεί το έργο του «Η μπαλάντα της φυλακής του Ρέντινγκ», ενώ το 1905 θα εκδοθεί μέρος του έργου του «De profundis» (Εκ Βαθέων), που θα δημοσιευτεί ολόκληρο μετά το 1949.
Μετά την αποφυλάκισή του ο Γουάιλντ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι υιοθετώντας το ψευδώνυμο Sebastian Melmoth.
Ο Γουάιλντ πέθανε από μηνιγγίτιδα στις 30 Νοεμβρίου 1900. Υπήρξε συγγραφέας με έντονο και πηγαίο ταλέντο. Θεωρείται από τους κυριότερους εκπροσώπους του ρεύματος εστετ αλλά και των παρακμιακών ποιητών.
(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)
