Στις 15 Οκτωβρίου 1844 γεννιέται ο Γερμανός φιλόσοφος, φιλόλογος, ποιητής και δοκιμιογράφος Φρίντριχ Βίλχελμ Νίτσε.
Ξεκίνησε να σπουδάζει κλασική φιλολογία στα Πανεπιστήμια της Βόνης και της Λειψίας. Στην ηλικία των 24 ετών θα αναλάβει την έδρα της κλασικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βασιλείας χάρη στο ταλέντο του και το πολυδιάστατο ερευνητικό του ενδιαφέρον.
Σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση της σκέψης του Νίτσε έπαιξαν ο Γερμανό φιλόσοφος Σοπενχάουερ και ο συνθέτης Ρίχαρντ Βάγκνερ, με τον οποίο αργότερα ο φιλόσοφος θα έρθει σε σύγκρουση.
Το 1875 θα αναγκαστεί να αποσυρθεί από τη διδασκαλία εξαιτίας κάποιων προβλημάτων υγείας (αντιμετώπιζε προβλήματα όρασης και παράλληλα είχαν αρχίσει να διαφαίνονται τα πρώτα προβλήματα με το νευρικό του σύστημα).
Το 1879 θα προβλήματα υγείας θα οξυνθούν και θα αναγκαστεί να υποβάλει την οριστική του παραίτηση. Στην προσπάθειά του να αναρρώσει ο Νίτσε ταξίδεψε σε αρκετές χώρες της κεντρικής Ευρώπης.
Το 1889, στο Τορίνο, θα υποστεί νευρικό κλονισμό από τον οποίο επί της ουσίας δεν μπόρεσε να ανακάμψει με αποτέλεσμα να ζήσει για το υπόλοιπο της ζωής του σε μία κατάσταση ημισυνειδησίας.
Τα σημαντικότερα έργα του Νίτσε ήταν τα εξής: «Ανθρώπινο πολύ ανθρώπινο» (1879), «Αυγή» (1881), «Σκέψεις πάνω στις ηθικές προκαταλήψεις» (1881), «Ίδε ο άνθρωπος» (1888), «Το λυκόφως των ειδώλων» (1889) και «Τάδε έφη Ζαρατούστρας» (1891).
Ο Νίτσε υπήρξε υπέρμαχος της αποδοχής και εξύμνησης της ζωής όπως είναι. Το διονυσιακό πνεύμα αντιπροσωπεύει την ηθική του ηρωισμού, γιατί μέσα από την πάλη άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει τις ικανότητές του και να υπερβεί τα όριά του, για να καταλήξει σε αυτό που ο Νίτσε ονόμαζε «Übermensch» (Υπεράνθρωπο) που αποτελεί και το ανώτατο στάδιο ανθρώπινης εξέλιξης.
Για το Νίτσε ο άνθρωπος δεν είναι ψυχή αλλά σώμα. Στη γη δε ζει ως εξόριστος αλλά διαμένει ευτυχισμένος. Η ηθική των ημερών του επεδίωκε την ισοπέδωση και την εξομοίωση. Η ανατροπή αυτής της ηθικής θα οδηγούσε στην υπέρβαση και την πραγμάτωση του υπερανθρώπου.
Η επίδραση των ιδεών του Νίτσε στον πνευματικό και πολιτικό χώρο του 20ού αιώνα υπήρξε ιδιαίτερα έντονη. Επηρέασε τόσο το φιλοσοφικό ρεύμα του υπαρξισμού όσο και τη νεότερη ευρωπαϊκή φιλοσοφία.
Ο Νίτσε πέθανε στις 25 Αυγούστου 1900.
(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)
