Στις 6 Οκτωβρίου 877 πεθαίνει ο Αυτοκράτωρ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κάρολος Β', γνωστός με το προσωνύμιο Φαλακρός.

Ήταν ο μικρότερος γιος του Λουδοβίκου του Ευσεβούς και της δεύτερης συζύγου του Ιουδίθ της Βαυαρίας, ενώ ήταν και εγγονός του Καρλομάγνου.

Όταν τα μεγαλύτερα αδέρφια του ζήτησαν από τον πατέρα τους το μερίδιό τους, μετά από το χωρισμό που ακολούθησε στον Κάρολο Β' αποδόθηκε η περιοχή της Γαλατίας.

Επιπλέον, με τη Δίαιτα του Κρεμιέ το 837, ο Λουδοβίκος Ευσεβής τον όρισε τυπικά διάδοχό του, γεγονός που ενόχλησε τα αδέρφια του. Μετά το θάνατο τους Πιπίνου Α', στον Κάρολο Β' αποδόθηκαν και η περιοχή της Ακουϊτανίας.

Ακολούθως, ο Κάρολος Β' συμμάχησε με τον αδερφό του Λουδοβίκο Γερμανικό εναντίον του αδερφού τους Λοθάριου και του ανιψιού τους Πιπίνου Β', τους οποίους νίκησαν στη μάχη του Φοντενουά αν Πιιζέ το 841.

Με τη Συνθήκη του Βερντέν (843) ο Κάρολος Β' εξασφάλισε την εξουσία του στην περιοχή της σημερινής Γαλλίας, ως Βασιλιάς, την οποία και επέκτεινε στη συνέχεια με τη Συνθήκη του Μέρσεν (870).

Το 875 θα πεθάνει ο ανιψιός του Λουδοβίκου Β', γιος του Λοθάριου, και ο Κάρολος Β' θα στεφθεί Αυτοκράτωρ από τον Πάπα Ιωάννη Η'. Το 876 θα ανακηρυχθεί και Βασιλιάς της Ιταλίας.

Παρά τις συνεχόμενες έριδες με τους αδερφούς του ο Κάρολος Β' κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία για 34 έτη. Στη διάρκεια της βασιλείας του έθεσε της βάσης για τη δημιουργία του φεουδαρχικού συστήματος, το οποίο επικυρώθηκε και τυπικά με το διάταγμα του Κιερσί το 877.

Η κοινωνική διάρθρωση που καθιερώθηκε την εποχή εκείνη θα ανατρεπόταν αιώνες αργότερα με το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)