Στις 26 Σεπτεμβρίου 1889 γεννιέται ο Γερμανός φιλόσοφος Μάρτιν Χάιντεγκερ.

Αρχικά, η οικογένειά του προόριζε το Χάιντεγκερ για τον ιερατικό κλάδο και γι' αυτό το λόγο για μικρό χρονικό διάστημα είχε διατελέσει δόκιμος μοναχός των Ιησουιτών αλλά προβλήματα υγείας τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει το τάγμα.

Ακολούθως, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, όπου σπούδαζε Θεολογία, σπουδές που εγκατέλειψε δύο χρόνια αργότερα για να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία. Το 1913 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή και το 1915 δίδαξε ως βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ.

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως στρατιώτης τη θητεία του στο γερμανικό στρατό. Με τη λήξη του πολέμου επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο.

Την περίοδο 1923 - 1928 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ. Το 1928 διαδέχτηκε τον Χούσερλ στην έδρα του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ.

Το 1927 θα εκδώσει το πρώτο και σημαντικότερο έργο του, το «Είναι και χρόνος» που το αφιέρωσε στο δάσκαλό του Χούσερλ και αποτέλεσε βιβλίο σταθμό για τη φιλοσοφία του 20ου αιώνα.

Η φήμη του Χάιντεγκερ και η αναγνώρισή του στο χώρο της φιλοσοφίας ήταν αναμφισβήτητη. Ωστόσο, η ανάμειξή του στην πολιτική σε συνδυασμό με την
αμφιλεγόμενη στάση του απέναντι στο καθεστώς των Ναζί συσκότισαν το ζήτημα των πολιτικών προεκτάσεων της φιλοσοφίας του.

Το 1933 ο Χάιντεγκερ εκλέγεται πρύτανης του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ, γεγονός που σήμαινε ότι αποδεχόταν το καθεστώς των Ναζί. Επιπλέον, στον πρώτο του λόγο ως Πρύτανης του Πανεπιστημίου επιδόθηκε σε έναν ύμνο προς το πρόσωπο του Χίτλερ και του ναζιστικού καθεστώτος που σύμφωνα με το φιλόσοφο οδηγούσαν το γερμανικό λαό προς την υλοποίηση του ιστορικού του πεπρωμένου.

Ο Χάιντεγκερ μετέτρεψε το Πανεπιστήμιο σε προπύργιο της ιδεολογικής προπαγάνδας του εθνικοσοσιαλισμού και φρόντισε σταδιακά να απομακρύνει εντέχνως κάθε φωνή και αντίλογο προς το καθεστώς.

Εντούτοις, σε σύντομο χρονικό διάστημα ήρθε σε ρήξη με το ναζιστικό καθεστώς καθώς εναντιώθηκε στο βιολογισμό που αυτό πρέσβευε καθώς και στον αντισημιτισμό. Άλλωστε έτρεφε βαθύ σεβασμό σε πολλούς Εβραίους διανοητές όπως οι Γκέρογκι Ζίμελ και Ανρί Μπερξόν, μα πάνω απ' όλα στο φιλοσοφικό του μέντορα Χούσερλ. Έτσι, το 1934 θα παραιτηθεί από την πρυτανεία του Πανεπιστημίου.

Στη συνέχεια του τέθηκαν διάφοροι περιορισμοί από το ναζιστικό καθεστώς, ενώ ο ίδιος ξεκίνησε έστω και υπόγεια να ασκεί κριτική σε αυτό. Μετά την πτώση του Γ' Ράιχ, του απαγορεύτηκε να διδάσκει και του αφαιρέθηκε η έδρα από το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ εξαιτίας της στάσης που είχε τηρήσει κατά τα πρώτα χρόνια του ναζιστικού καθεστώτος.

Μετά από λίγα χρόνια αναιρέθηκε η απόφαση της απαγόρευσης διδασκαλίας και ο Χάιντεγκερ επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο, από το οποίο συνταξιοδοτήθηκε το 1959. Συνέχισε ωστόσο να δημοσιεύει φιλοσοφικές πραγματείες και να δίδει διαλέξεις ανά τον κόσμο.

Μετά το θάνατό του στις 26 Μαΐου 1976, δημοσιεύτηκε συνέντευξή του στην οποία υποστήριξε πως δέχτηκε τη θέση του Πρύτανη προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να αντισταθεί στην επέλαση των Ναζί στα Πανεπιστήμια της χώρας.

Εντούτοις, άφησε αναπάντητα αρκετά ερωτήματα τα οποία εκμεταλλεύτηκαν οι επικριτές του. Ο Χάιντεγκερ υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του 20ου αιώνα αλλά και της σύγχρονης φιλοσοφίας. Οι φιλοσοφικές του πραγματείες επηρέασαν και δημιούργησαν νέα δεδομένα στο χώρο της φιλοσοφίας.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)