Σύνδεση

Σύνδεση

Διονύσιος Σολωμός (1798 - 1857)Στις 8 Απριλίου 1798 γεννιέται ο Έλληνας ποιητής και πεζογράφος Διονύσιος Σολωμός, ο οποίος μέσα από το έργο του αναδείχθηκε σε εθνικό ποιητή.

Ήταν γιος του κόμη Νικόλαου Σολωμού και της υπηρέτριάς του Αγγελικής Νίκλη.

Έλαβε επιμελημένη μόρφωση σπουδάζοντας αρχικά κατ' οίκον έχοντας ως δάσκαλο τον Ιταλό παιδαγωγό Σάντο Ρόσι και στη συνέχεια στάλθηκε στην Ιταλία, όπου σπούδασε ιταλική και λατινική φιλολογία στη Βενετία και την Κρεμόνα. Ακολούθως σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα νομικά αποφοιτώντας το 1817.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιταλία συνδέθηκε με τους επιφανείς εκπροσώπους του πνεύματος όπως οι Βιντσέντσο Μόντι, Μοντάνι, Τόρτι κ.ά.. Κυρίως επηρεάστηκε από τα κυρίαρχα ρεύματα του κλασικισμού και του ρομαντισμού.

Το έργο του μπορεί αν χωριστεί σε δύο περιόδους στα ακέραια ποιήματα και τα αποσπασματικά ή σε τρεις περιόδους τα ποιήματα της νεανικής εποχής (1818 – 1823), στη δεκαετία που ξεκινά με τη συγγραφή του Ύμνου στην Ελευθερία (1823 – 1933) και την περίοδο από τη συγγραφή του «Κρητικού» και εξής.

Όταν ο Σολωμός επέστρεψε στη Ζάκυνθο το 1818 ξεκίνησε να γράφει στα ιταλικά τα πρώτα του ποιήματα. Η γνωριμία του με τον Σπυρίδωνα Τρικούπη ήταν καθοριστική για τη μεταστροφή του προς τη συγγραφή στην ελληνική γλώσσα. Σύμφωνα με τον Τρικούπη: «η Ελλάδα περίμενε το Δάντη της».

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 άσκησε βαθιά επιρροή στον ποιητή. Το 1823 μέσα σε ένα μήνα συνέθεσε τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», όπου ενσωμάτωσε πράξεις και γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης.

Ακολούθησαν το αποσπασματικό έργο «Εις Μάρκον Μπότσαρη», όπου τον ποιητή συγκινεί και εμπνέει ο θάνατος του ήρωα της Επανάστασης Μάρκου Μπότσαρη (1823), «Ωδή στον Λόρδο Μπάιρον» (1824) αφιερωμένο στη μνήμη του Φιλέλληνα Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι, το τετράστιχο επίγραμμα για την «Καταστροφή των Ψαρών» (1824), ενώ τέλος λίγο μεταγενέστερα ξεκινά το πρώτο σχεδιάγραμμα των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» (1826).

Παράλληλα την ίδια περίοδο ο Σολωμός γράφει και άλλα ποιήματα από τα οποία ξεχωρίζει «Η φαρμακωμένη» (1826) κ.ά.. Από το 1824 – 1833 επεξεργάστηκε το ποίημα «Λάμπρος», δίχως να καταφέρει να το ολοκληρώσει.

Το 1828 ο Σολωμός εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα όπου γνωρίστηκε με τον μουσικοσυνθέτη Νικόλαο Μάντζαρο.

Το 1833 ξεκίνησε η οικογενειακή του περιπέτεια αναφορικά με την κληρονομιά του πατέρα του. Η δικαστική μάχη θα διαρκέσει για πέντε έτη και θα επηρεάσει βαθύτατα τον ποιητή.

Την περίοδο αυτή συγγράφει μερικά από τα σημαντικότερα έργα του: τον «Κρητικό», τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους», ο «Πόρφυρας» και ο «Νικηφόρος Βρυέννιος» που παρέμειναν όμως ανολοκλήρωτα. Τα έργα αυτής της εποχής φανερώνουν τον επηρεασμό του Σολωμού από το γερμανικό ιδεαλισμό.

Από τα πεζογραφήματα του Σολωμού, παρότι τα έργα αυτού του είδους είναι ελάχιστα, ξεχωρίζουν οι «Διάλογοι» (1825) και η «Γυναίκα της Ζάκυνθος» (1828).

Την περίοδο 1847 – 1851 ο Σολωμός επέστρεψε στη συγγραφή ιταλικών έργων ενώ στα ελληνικά έγραψε την ελεγεία «Εις θάνατο Αιμιλίας Ροδόσταμο» (1847 – 1848) και το επίγραμμα «Εις Φραγκίσκα Φραίζερ» (1849).

Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1857. Η είδηση του θανάτου του βύθισε στο πένθος τον ελληνισμό. Όταν η Βουλή των Ιονίων Νήσων (που απολάμβαναν μία μορφή αυτονομίας) πληροφορήθηκε την είδηση του θανάτου του διέκοψε τη συνεδρίασή της και κήρυξε δημόσιο πένθος. Ο λαός της Κέρκυρας συγκεντρώθηκε στην πάνδημη κηδεία του.

Το 1968 τα οστά του ποιητή τοποθετήθηκαν μαζί με τα οστά του Ανδρέα Κάλβου στην πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Ζάκυνθο.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipaideia)


Τα Cookies μας επιτρέπουν να σας προσφέρουμε μια καλύτερη και ασφαλέστερη εμπειρία κατά τη χρήση του δικτυακού μας τόπου. Συνεχίζοντας την περιήγηση στο Historical Quest αποδέχεστε τη χρήση Cookies. Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλούμε διαβάστε τους Όρους Χρήσης & Απορρήτου.