Get Adobe Flash player for Vinaora Cu3er 3D Slideshow

Άντλησε τα θέματα των έργων της από τις οικογενειακές αναμνήσεις μύθων και θρύλων της Βέρμλαντ. Οι αφηγηματικές της ικανότητες και το ύφος της την κατατάσσουν στο ρεαλιστικό – ρομαντικό ρεύμα της σουηδικής λογοτεχνίας, που αναπτύχθηκε ως αντιστάθμισμα στην άνοδο του νατουραλισμού.

Το πρώτο της έργο «Ο θρύλος του Γκέστα Μπέρλινγ» (1891), αρχικά αντιμετωπίστηκε με επιφυλακτικότητα, στη συνέχεια όμως η αξία του αναγνωρίστηκε. Ακολούθησαν τα «Αθέατα δεσμά» (1894) και «Οι βασίλισσες του Κουνγκαχέλα» (1899). Στα δύο αυτά έργα κυριαρχεί η τεχνική της προφορικής αφήγησης.

Πραγματοποίησε μία σειρά ταξιδιών, τα οποία στάθηκαν πολύτιμα για την συγγραφική της έμπνευση. Έτσι, συνέγραψε «Τα θαύματα του Αντίχριστου» (1897), εμπνευσμένη από το ταξίδι της στη Σικελία και «Ιεροσόλυμα» (1901 – 1902), επηρεασμένη από το ταξίδι στην Παλαιστίνη.

Το 1907 δημοσίευσε ένα από τα πιο γνωστά παιδικά παραμύθια, «Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον», έργο πλούσιο σε εικόνες και αναμνήσεις.

Ακολούθησαν και άλλα μυθιστορήματα όπως «Το σπίτι του Λιλιερκρόνα» (1911), «Ο αυτοκράτορας της Πορτογαλίας» (1914) και «Ο εξόριστος» (1925), έργα με έντονες ηθικολογικοπαιδαγωγικές τάσεις.

Το 1909 η Λάγκερλεφ τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1914, εξελέγη μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)

Share

Διαβάστε τους Όρους Χρήσης & Απορρήτου
του Historical Quest


Διαφημιστείτε στο Historical Quest