Get Adobe Flash player for Vinaora Cu3er 3D Slideshow

 

Το 1842 μετατέθηκε στη Βαρκελώνη. Την περίοδο εκείνη μαινόταν ο εμφύλιος πόλεμος στην Ισπανία. Για μία ακόμη φορά ο Λεσσέψ πρωτοστάτησε στη λήψη πρωτοβουλιών για να σωθούν χιλιάδες Γάλλοι υπήκοοι αλλά και Ισπανοί που καταδιώκονταν. Η φιλανθρωπική του αυτή δράση τιμήθηκε από πολλά κράτη της Ευρώπης.

Το 1849 διορίστηκε διπλωματικός ακόλουθος στη Ρώμη, εξαιτίας όμως ενός επεισοδίου αναγκάστηκε να παραιτηθεί και στη συνέχεια ιδιώτευσε.

Όταν στο θρόνο της Αιγύπτου ανέβηκε ο Σαΐντ Πασάς το 1854 τον κάλεσε να αναλάβει το μεγάλο έργο της διόρυξης του ισθμού του Σουέζ. Στις 30 Νοεμβρίου του 1854 υπογράφηκε η σύμβαση με την οποία ο Λεσσέψ εξουσιοδοτούνταν την ανάληψη του έργου.

Ο Λεσσέψ αφού ξεπέρασε τους σκοπέλους της αγγλικής πολιτικής, κατόρθωσε να εξασφαλίσει το μισό κεφάλαιο του έργου από Γάλλους επενδυτές. Το έργο ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε δέκα χρόνια αργότερα στις 17 Νοεμβρίου 1869.

Πέντε χρόνια αργότερα, το 1874, η Γεωγραφική Υπηρεσία του Παρισιού αποφάσισε τη διάνοιξη του ισθμού Παναμά και πρότεινε ως εργολάβο και γενικό επιβλέπων του έργου το Λεσσέψ.

Παρότι βρισκόταν σε προχωρημένη ηλικία, ήταν 74 ετών, δέχθηκε να αναλάβει το έργο αλλά αντιμετώπισε πλήθος δυσχερειών, με σημαντικότερη την ελονοσία των εργατών.

Ύστερα από οκτώ χρόνια η εταιρεία πτώχευσε. Ο γιος του Λεσσέψ ανέλαβε την ευθύνη και καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης. Η περιπέτεια αυτή κλόνισε την ήδη επιβαρυμένη υγεία του Λυσσέψ, με αποτέλεσμα να απολέσει τη διανοητική του διαύγεια.

Για το έργο του τιμήθηκε πολλάκις με διάφορες διακρίσεις: έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, της Ακαδημίας των Επιστημών και πολλών άλλων οργανώσεων. Του απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής καθώς και ο Αυτοκρατορικός Αστέρας των Ινδιών και με πολλά άλλα παράσημα. Επίσης, ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ πολλών Πανεπιστημίων καθώς και πολίτης του Λονδίνου και πολλών άλλων πόλεων.

(Πηγές: Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Wikipedia)

Share